یکی از ایده‌های عجیب روان‌شناسی این است که ممکن است فراموش کرده باشیم که نوجوانی داشته باشیم. در یک سطح، نوجوانی به یک زمان خاص از زندگی اشاره دارد؛ در سطح دیگر، به مجموعه مراحلی روی مسیر رشد عاطفی اشاره دارد - و این‌ها ممکن است هرگز اتفاق نیفتد (اگرچه ممکن است اکنون 42 ساله یا حتی بیشتر از 60 ساله باشیم).

راوی ویدیو می‌گوید که زوج‌هایی که برای مدت طولانی با هم زندگی می‌کنند، حتی به چیزهای کوچکی مثل جویدن یا نبستن کمربند خودرو، عصبانی می‌شوند. اما این چیزهای کوچک در واقع نمادی از مشکلات بزرگ‌تری در رابطه هستند.

در این مقاله، به بررسی مفهوم روز قیامت در دین مسیحیت و پیام آن در مورد قضاوت نکردن دیگران می‌پردازیم. استدلال می‌شود که ما به عنوان انسان، توانایی درک کامل اعمال و نیات دیگران را نداریم و به همین دلیل، نباید در مورد آنها قضاوت کنیم. در عوض، باید بر عشق و شفقت تمرکز کنیم و منتظر بمانیم تا خدا در روز قیامت عدالت نهایی را اجرا کند.

در دنیایی که مملو از تفاوت‌ها و تضادها است، مفهوم "همه ما کودکیم" پلی به سوی درک عمیق‌تر از انسانیت می‌سازد. این عبارت، فراتر از ظواهر، به سرشت مشترک انسان‌ها، ظرفیت تغییر و رشد، وابستگی متقابل و ضرورت مهربانی و شفقت در روابط انسانی می‌پردازد.

در میان اختلالات روانی، معدودی به اندازه وسواس فکری خالص (Pure OCD) یا همان افکار مزاحم، فرد را فروتن و وحشت‌زده می‌کنند. در اختلال وسواس فکری-جبری (OCD) رایج، فرد درگیر نگرانی‌هایی است که او را مجبور می‌کند به‌طور وسواس‌گونه و اغلب بی‌حاصل، عملی را به‌طور مکرر تکرار کند

کودکان و بزرگسالانی که اوتیستیک (اتیستیک) محسوب می‌شوند، دنیای اطراف خود را به گونه متفاوتی تجربه می‌کنند؛ چراکه با درجات متفاوتی از ویژگی‌های‌ عصبی چشم به این دنیا گشوده‌اند که با ویژگی‌های عصبی افرادی که اختلالات دستگاه عصبی ندارند، تفاوت دارد. اوتیسم بیماری نیست؛ بیشتر کودکان اوتیستیک حواس دقیق‌تری داشته و تمایل شدیدی به درک منطقی محیط اطرافشان دارند. بعضی از آنها به رفتارهایی تکرارشونده‌ رو می‌آورند که از الگوهای بخصوصی پیروی می‌کند. بسیاری از این کودکان مردم‌گریز به نظر آمده و از برقراری تماس چشمی خودداری می‌کنند که می‌تواند نشات گرفته از آن باشد که مغز آنها اهمیت زیادی برای برقراری روابط اجتماعی قائل نمی‌شود.