یکی از تناقضات و رنج‌های بزرگ در حیطه روانشناسی، تفاوت فاحش در نحوه ارزیابی افراد از ظاهر خودشان است. در سطح جامعه، اغلب چنین وانمود می شود که معیارهای عینی برای زیبایی وجود دارد؛ اما در واقعیت، این معیارها هرگز نقش اساسی در زندگی روزمره فرد ایفا نمی کنند. مطالعات بر چگونگی نگرش افراد به ظاهر خود نشان می دهد که مبنای خودارزیابی همیشه به شدت ذهنی و شخصی است.

وقتی در جمع دوستان غمگین هستیم، لبخند می‌زنیم. وقتی قبل از سخنرانی اضطراب داریم سعی می‌کنیم موضوع را عوض کنیم. وقتی از ما می‌پرسند که چگونه با مشکل کنار می‌آییم، می‌گوییم: «در واقع خیلی خوب و راحت، متشکرم». ما قصد فریبکاری نداریم بلکه تنها روشی را که می‌شناسیم و برای جلوگیری از آسیب‌پذیری خود به آن اعتماد داریم را تمرین می‌کنیم.

این ویدیو از مدرسه زندگی به شنیدن به عنوان یک مهارت ارتباطی مهم می‌پردازد و آن را یک هنر استراتژیک معرفی می‌کند که معمولا درباره‌اش کمتر نوشته شده است. شنیدن با تمرکز و توجه صحیح می‌تواند به ارتباطات موفق ما کمک کند.

این ویدیو از مدرسه زندگی عمیقاً به بررسی نیازهای ذهنی و روحی حقیقی ما انسان‌ها می‌پردازد. مواردی مانند اینکه چه چیزهای واقعی ما را در رنج می‌گذارد و چه آرزوهایی درونمان زندگی می‌کند مورد بحث قرار می‌گیرد.

آیا تا به حال به اهمیت فکر کردن درباره مرگ پرداخته‌اید؟ آیا می‌دانستید که در گذشته، فلاسفه جمجمه‌ای روی میز خود قرار می‌دادند تا مرگ را فراموش نکنند؟ در این ویدیو، هدف ما این است که همان کاربرد را برای شما داشته باشیم و به زندگی جهت و هدف بدهیم. با طرح اهمیت فکر کردن درباره مرگ و تأمل در آن، این ویدیو به شما کمک می‌کند تا به طور عمیق‌تری درباره زندگی فکر کنید و معنا و هدفی را برای خود بیابید. با بررسی مثال‌ها و توضیح مفاهیم، به شما راهنمایی می‌کند که چگونه از فکر کردن درباره مرگ برای ساختن یک زندگی پرمعنا و هدفمند استفاده کنید. با تماشای این ویدیو، شما قادر خواهید بود تا بهترین استفاده را از این مفهوم کلیدی برای رشد و تحول شخصی خود داشته باشید.

آیا تا به حال فکر کرده‌اید که چرا برخی خاطرات به طور عمیق‌تری در ذهن ما حک می‌شوند؟ چرا تجربیات مثبت و موفقیت‌آمیز، تأثیر بیشتری بر ما می‌گذارند؟ پاسخ این سوالات را می‌توان در فرایندی به نام "بازپخش عصبی" در هنگام خواب جستجو کرد. این مقاله به بررسی علمی این پدیده می‌پردازد.

ما از همان ابتدای زندگی، خود را ما تحت فشار زیادی قرار می‌دهیم تا آن موجود ترسناک و واپس‌گرا، گریه‌کن نباشیم. نوزادان گریه می‌کنند، نه والدین یا مدیران ارشد. کودکان جیغ می‌زنند، نه چهل‌وهشت ساله‌ها با ماشین و گذرنامه.

مقاله با عنوان "چرا اخبار باعث می‌شود احساس درماندگی کنیم" در مورد تأثیر اخبار بر احساس درماندگی ما صحبت می‌کند.ابتدا می‌گوید رسانه‌ها می‌خواهند ما را در جریان قرار دهند تا تغییر ایجاد کنیم.سپس می‌افزاید اما ما را از عمل کردن منع می‌کنند و تنها می‌توانیم خبرها را تماشا کنیم.مقاله توضیح می‌دهد این موضوع باعث درماندگی می‌شود.در کل سعی دارد نشان دهد چرا اخبار با جدا کردن دانستن از عمل کردن باعث درماندگی می‌شوند.

ما تمایل داریم که به برنامه A بسیار وابسته شویم. ما ازدواج می کنیم، به خانه ای نزدیک پارک نقل مکان می کنیم، در خدمات مالی کار می کنیم، به امور بشردوستانه می پردازیم و سپس در کلبه ای در کنار دریا نقاشی می کنیم و از نوه هایمان مراقبت می کنیم. یا تبدیل به یک بازیگر مشهور می شویم، در مجموعه ای از درام های متفکرانه درباره زندگی درونی بازی می کنیم و به مرور زمان به سمت تولید یا، شاید، مربیگری می رویم.