بایگانی نوشتهها
قرارهای خیلی زیاد و قرارهای خیلی کم
برخی از ما هرگز به نقطهای نمیرسیم که بتوانیم دست از قرار گذاشتن برداریم. با وجود اینکه با دهها نفر ملاقات میکنیم که میتوانند به روشهای مختلف قابلقبول باشند، اما کسی را پیدا نمیکنیم که قوۀ تخیل ما را به طور کامل به کار بیاندازد و کسی که با او بخواهیم بهطور جدی از دنیای قرار گذاشتن خداحافظی کنیم.
کمک های اولیه برای پیدا نکردن فرد مناسب
راهنمای موجود بر ترس های تاکید شده است که موجب پیدا نکردن یک شریک زندگی می گردد.
تیپهای عجیب و غریبی که هنگام قرار ملاقات می بینیم
قرار گذاشتن ما را در معرض طیف وسیعتری از افراد نسبت به زمانی که در چارچوب محافظتآمیز یک زوجیت زندگی میکنیم، قرار میدهد. قرار گذاشتن ما را به دریای وسیع بشریت پرتاب میکند و برخوردهای ما ممکن است ما را به یک نتیجهگیری بزرگ و هوشیارکننده برساند: اینکه انسانها میتوانند واقعاً بسیار عجیب و غریب باشند
دلداریهای دوستانه
یکی از دردناکترین و در سکوت تحقیرآمیزترین حرفها که شاید با ملایمت و شیرینی در پایان شبی طولانی روی پلۀ خانه و با یک تاکسی منتظر در گوشهای خارج از دید زده شود، پیشنهاد این است که در نهایت احتمالاً بهتر است فقط «دوستان خوب» باقی بمانیم.
پایان قرارهای دوستیابی
هر قرار جدید، اگر خوششانس باشیم، ممکن است آخرین قرار باشد، نقطهای که در آن تنش، ناراحتی، ناامیدی و خستگی متوقف میشود، لحظهای که شخصی را پیدا میکنیم که بالاخره بتوانیم نام او را در وصیتنامۀ خود بنویسیم و سی و پنج سال بعد، یک شب بتوانیم با هم از نوۀ اولمان نگهداری کنیم.
چرا ازدواج با ما سخت است
همه ما انسانهایی به شدت پیچیدهایم. لازم نیست هیچ فرد خاصی را بشناسیم تا این را در مورد همه بدانیم. به طریقی همه ما تربیت و پرورش نامناسبی داشتهایم؛ انبوهی از ویژگیهای روانشناختی ناخوشایند داریم؛ در چنگال عادتهای بد گرفتاریم؛ مضطرب، حسود، بداخلاق و مغروریم. با موافقت با ازدواج با کسی، حجم عظیمی از مشکلات را وارد زندگی او میکنیم.
چرا رواندرمانی کار میکند؟
وقتی شرایط روحی نامساعدی داریم، دنیای مدرن سه پناهگاه اصلی به ما ارائه میدهد: داروهای روانپزشکی، درمان شناختی رفتاری و رواندرمانی.